Erkenning van kinderen / ontkenning en
Gerechtelijke vaststelling vaderschap
Erkenning:
Een man die niet getrouwd is met de moeder van een kind kan toch officieel het vaderschap van het kind op zich nemen. Dit wordt het erkennen van een kind genoemd. Het kind kan ook al erkend worden voordat het geboren is. Dit wordt het erkennen van de ongeboren vrucht genoemd. Bij de erkenning kan naamskeuze voor het kind worden gedaan.
Door erkenning van het kind of erkenning van de ongeboren vrucht ontstaat voor de ongehuwde vader niet van rechtswege ouderlijk gezag over het kind. Ook kan een kind door erkenning niet de Nederlandse nationaliteit van de vader krijgen.
Erkenning en nationaliteit:
Op 1 maart 2009 is de gewijzigde van de Rijkswet op het Nederlanderschap in werking. Deze wijziging heeft gevolgen voor het verkrijgen van het Nederlanderschap door een kind. Tot 1 maart 2009 geldt dat slechts bij erkenning (door een Nederlander) van een kind voor de geboorte het kind Nederlander wordt. Door de wetswijziging is het mogelijk om na de geboorte van een kind het kind te erkennen en het op die manier alsnog Nederlander te laten worde. Uiteraard dient dan wel een verschillende voorwaarden worden voldaan.
Gerechtelijke vaststelling van vaderschap
Wanneer de vader een kind niet wil erkennen, of wenst u dat uw kind de (Nederlandse) nationaliteit van vader krijgt, dan kan de rechter in bepaalde gevallen het vaderschap van de man vaststellen; dit wordt de gerechtelijke vaststelling van het vaderschap genoemd.
Zo mogelijk zal met een DNA-onderzoek aangetoond moeten worden dat de man inderdaad de vader is. Werkt de man echter niet mee aan een dergelijk onderzoek (ook niet wanneer de rechter deze gelast), dan kan de rechtbank daaraan haar eigen conclusies verbinden.
Na zo een gerechtelijke vaststelling, is er sprake van een vader in juridische zin. De belangrijkste gevolgen liggen op het gebied van het erfrecht en op het gebied van levensonderhoud. Bij een verzoek tot gerechtelijke vaststelling van vaderschap kan direct een verzoek tot kinderalimentatie worden gedaan.
Nietigheid van erkenning van kinderen
Erkenning van kinderen kan in een aantal gevallen nietig zijn. U moet bijvoorbeeld denken aan de situatie dat de erkenning is gedaan door een man die volgens de wet geen huwelijk met de moeder van het kind mag sluiten of aan het geval dat het kind dat ouder is dan 12 jaar geen voorafgaande schriftelijke toestemming aan de erkenning heeft gegeven.
Vernietigbaarheid van erkenning van kinderen
In bepaalde gevallen kan een erkenning vernietigd worden.
Een verzoek daartoemoet bij de rechtbank worden ingediend.
Ontkenning van vaderschap tijdens huwelijk
Een vader, een moeder en een kind hebben de mogelijkheid om te ontkennen dat de man waarmee moeder getrouwd is het vader van het kind is.
De enige grond voor ontkenning van het vaderschap is het feit dat de man niet de biologische vader is van het kind.
Zowel de man, de moeder als het kind kunnen een verzoek tot ontkenning van het vaderschap indienen bij de rechter. Dit moet wel binnen stricte termijnen gebeuren:
- moeder: omdat de moeder op de hoogte moet worden geacht van het feit dat de man niet de biologische vader van het kind is, moet de moeder binnen één jaar na de geboorte van het kind een verzoek tot ontkenning van vaderschap indienen bij de rechtbank.
- man: voor de man geldt niet het moment van geboorte van het kind als aanvang van de termijn, maar het moment waarop hem bekend is geworden dat hij vermoedelijk niet de biologische vader van het kind is. Ook hier geldt een termijn van één jaar.
- kind: door het kind kan het verzoek tot ontkenning van het vaderschap bij de rechtbank worden ingediend binnen drie jaren nadat het kind bekend is geworden met het feit dat de man vermoedelijk niet zijn biologische vader is. Indien het kind gedurende zijn minderjarigheid bekend is geworden met dit feit, kan het verzoek tot uiterlijk drie jaren nadat het kind meerderjarig is geworden, worden ingediend.
Er is nog een aantal mitsen en maren, zo kunnen de ouders het vaderschap niet ontkennen als een ander dan de echtgenoot de verwekker is, maar de man vóór zijn huwelijk met de moeder wist dat zij zwanger was. Ook gelden er wat andere uitzonderingen.
Tenslotte het bewijs:
Biologisch vaderschap kan door bloedonderzoek of DNA-onderzoek bijna met zekerheid worden bewezen. De rechter kan daarvoor een deskundigenonderzoek eisen. Aan een weigering aan een dergelijk onderzoek mee te werken mag de rechter conclusies verbinden.